Carpinus betulus
Opis produktu
Drzewo wysokości 15-20 m. Korona zazwyczaj kulista, regularna, czasami szerokoowalna, średnicy 10-15 m. Pień prosty, krótki, często karbowany. Kora szaropopielata, z podłużnymi wgłębieniami. Gałęzie wyrastające pod kątem ostrym, cienkie i liczne. Początkowo rośnie wolno.
Liście eliptyczne, ciemnozielone, długości 10-15 cm i szerokości do 7 cm, nerwy wyraźne, wierzchołek zaostrzony, nasada zaokrąglona, brzeg podwójnie ostro piłkowany. Jesienią przebarwiają się na żółto.
Kwiaty rozdzielnopłciowe, jednopienne, bez okwiatu. Ukazują się wczesną wiosną wraz z rozwojem liści, nie mają znaczenia ozdobnego.
Owoce to orzeszki osadzone u nasady trójklapowego skrzydełka. Zebrane są w owocostany dochodzące do 15 cm długości. Owoce dojrzewają we wrześniu.
Naturalnie występuje niemal w całej Europie, w Azji Mniejszej i na Kaukazie. W Polsce pospolity na całym obszarze.
Najlepiej rośnie na glebach żyznych, ciężkich i stosunkowo wilgotnych, o odczynie obojętnym lub zasadowym. Na glebach piaszczystych, a także bardzo mokrych rośnie wolno i słabo. Stosunkowo wrażliwy na zanieczyszczenia miejskie i przemysłowe. Dobrze rośnie zarówno w miejscach nasłonecznionych, jak i zacienionych.
Stosowany w parkach, zieleni osiedlowej i większych ogrodach przydomowych, jako drzewo krajobrazowe, do obsadzania dróg i alei, cenny na szpalery oraz wysokie żywopłoty. Należy jednak unikać cięcia wiosennego, gdyż przycięte pędy intensywnie „płaczą”.
Nie lubi przesadzania, a jeśli jest to konieczne to zawsze z bryłą ziemi.
Drewno grabowe jest bardzo ciężkie, w stanie świeżym porównywalne z dębem, cięższe od wody. Wysuszone jest najcięższym naszym drzewem. Drewno grabu jest doskonałym opałem, gdyż pali się wolno i daje dużo ciepła. Twardego i sprężystego drewna używano w stolarstwie i kołodziejstwie. Wytwarzano z niego kopyta szewskie, trzonki do różnych narzędzi. Skamieniałe drewno używane było jako osełka do brzytew. Wysuszona kora była używana do farbowania tkanin na żółto.
Najgrubszy grab w Polsce rośnie w Niemicy (gmina Malechowo) i mierzy 441 cm obwodu, choć ma zaledwie 180 lat.
Nasiona są ulubionym pokarmem wielu ptaków.
| Grupa roślin |
Liściaste |
| Rodzina |
Betulaceae - brzozowate |
| Charakterystyka Gatunku |
Pokrój: Szerokostożkowy, Kulisty Wysokość: Od 15 m do 20 m Szerokość: Od 10 m do 15 m |
| Kwiaty |
Rodzaj kwiatów: Kwiaty niepozornee Barwa kwiatów: Okres kwitnienia: Kwiecień |
| Liście |
Trwałość liści: Sezonowe Kolor liści: Zielone Kolor liści jesienią: Żółty Kształt liści: Eliptyczny |
| Owoce |
Owoce niepozorne Barwa: Niepozorna Okres owocowania: Wrzesień Krztałt: Orzeszki osadzone u nasady trójklapowego skrzydełka. Owocostany do 15 cm dł. Zastosowanie: Brak zastosowania |
| Pędy |
Kolor pędów: Niedekoracyjne |
| System korzeniowy |
Mięsiste korzenie, Korzeń główny |
| Podłoże |
Rodzaj gleby: Próchniczna, Gliniasta Odczyn gleby: Obojętne (pH 5,0-6,0) (w tym lekko kwaśne), Zasadowe (pH 7,0-8,0), Słabo zasadowe (pH 6,0-7,0) Wilgotność: Podłoże umiarkowanie wilgotne, Podłoże wilgotne |
| Stanowisko |
Zacienione, Półcieniste, Słoneczne |
| Siła wzrostu |
Typowy dla gatunku |
| Formowanie |
Tak |
| Strefa klimatyczna |
3a od -40.0°C do -37.2°C |
| Zastosowanie polecane przez Bonsai Park |
Nasadzenia naturalistyczne, Ogrody przydomowe, Zadrzewianie krajobrazowe, Rekultywacja, Zieleń publiczna, Zieleń osiedlowa, Aleje uliczne, Aleje parkowe, Szpaler, Żywopłot naturalny, Żywopłot formowany, W grupach, Soliter (pojedynczo, Duże ogrody, Bonsai |
| Dodatkowe informacje |
Warunki uprawy: Małe wymagania Cechy Użytkowe: Może uczulać Pora największej atrakcyjności: Wiosna, Lato, Jesień Walory: Nasiona są ulubionym pokarmem wielu ptaków Występowanie gatunku: Azja Mniejsza, Europa Centralna, Gatunek krajowy, Kaukaz Pochodzenie odmiany: Europa
|
