Ginkgo biloba

Duże drzewo dorastające do wysokości 25 m. Korona o zmiennym pokroju, u młodych egzemplarzy stożkowata i luźna, u starszych szeroka, mocno zagęszczona. Pędy zróżnicowane na długopędy i krótkopędy. Te pierwsze brązowożółte, długości 25-40 cm, drugie krótkie, maksymalnie 8 cm długości, brązowozielone, pokryte gęsto bliznami po opadłych liściach. Czasami u starych drzew na pniach oraz na grubych konarach pojawiają się wydłużające się ku ziemi jak stalaktyty – narośla, zwane „Czi-czi”, po zetknięciu się z ziemią narośla te zakorzeniają się. Obecnie najdłuższe narośla w Polsce możemy zaobserwować na starym drzewie w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Miłorząb rośnie wolno i bardzo nieregularnie, w jednym roku przyrosty mogą osiągnąć nawet 80 cm, a w następnych kilku latach może nie mieć żadnych przyrostów. 
Liście na długim ogonku, opadające na zimę, grube, skórzaste, ciemnozielone, o wachlarzowatym kształcie, długości 8-12 cm i szerokości 5-10 cm, zwykle wcięte na wierzchołku. Unerwienie dichotomiczne dobrze widoczne. Jesienią bardzo ładnie przebarwiają się na żółto.  
Kwiaty rozdzielnopłciowe, dwupienne, pojawiają się w maju na krótkopędach. Zarówno kwiaty żeńskie, jak i męskie nie mają żadnych wartości ozdobnych. Kwitną tylko stare egzemplarze. 
Nasiona kuliste, nieco przypominające owoce śliwy mirabelki, mają średnicę około 2-3 cm. Jądro otoczone jest cienką, białą skorupką, tworząc coś w rodzaju pestki, która pokryta jest mięsistą osnówką, początkowo zieloną, a później żółtą. Dojrzewają w październiku i opadają później niż liście. Rozkładająca się osnówka wydziela nieprzyjemny zapach jełczejącego masła powodowany przez kwas anakardowy. Obierając owoce z osnówki należy robić to w gumowych rękawicach, aby uniknąć poparzenia skóry. Jądro nasion jest jadalne i smaczne.  
Gatunek ten najlepiej rośnie na glebach żyznych, głębokich, wilgotnych, ale przepuszczalnych. Nie lubią gleb podmokłych i bagiennych. Najlepiej rośnie w pełnym nasłonecznieniu. Odporny na zanieczyszczenie powietrza i dość odporny na zasolenie, polecany do miast. Wrażliwy na związki fluoru. 
Okazy żeńskie są mniej cenione ze względu na cuchnące owoce. 
Wykorzystywany do nasadzeń parkowych, zieleni osiedlowej. Sadzony w miastach na placach i skwerach. 
Najlepiej wygląda, jako soliter posadzony na trawniku, a także w kompozycjach krajobrazowych. Dobrze znosi cięcie i przycinanie, ale nie lubi przesadzania. Jeśli konieczne jest przesadzanie, to zawsze z bryłą ziemi i wiosną. 
Roślina lecznicza, obecnie na świecie zakładane są specjalne plantacje do pozyskiwania liści.