Bonsai Park — Japanese Garden

Encyklopedia roślin

Picea pungens 'Glauca Globosa'

Świerk kłujący 'Glauca Globosa'

Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')
Picea pungens 'Glauca Globosa' (Świerk kłujący 'Glauca Globosa')

Opis rośliny

Popularna, karłowa odmiana świerka kłującego. Przez kilka pierwszych lat rośnie w formie nieregularnej, spłaszczonej kuli. Potem wytwarza pęd przewodni, przekształcając się w szeroki, gęsty stożek. Rośnie powoli. Dorasta do 2-3 m wysokości i 2 m szerokości. Pędy gęste, krótkie, sztywne. Igły kłujące, grube, 1-1,5 cm długie, czterokanciaste, ułożone na gałązkach promieniście, intensywnie srebrzystoniebieskie. Odmiana bardzo wytrzymała na niskie temperatury. Dobrze znosi warunki miejskie i okresy suszy. Rośnie nawet na glebach piaszczystych, ale najlepiej na glebach żyznych, wilgotnych, przepuszczalnych, kwaśnych lub lekko kwaśnych. Aby jej igły były intensywnie wybarwione, wymaga słonecznego stanowiska. Ze względu na powolny wzrost możemy ją sadzić nawet w małych ogrodach, zaspokajając powszechną potrzebę posiadania 'srebrnego' świerka.

Cechy i wymagania

Grupa roślin

Iglaste

Rodzina

Pinaceae - sosnowate

Charakterystyka Gatunku

Pokrój: Płaskokulisty, Szerokostożkowy

Wysokość: od 2 m do 3 m

Szerokość: od 1 m do 2 m

Kwiaty

Rodzaj kwiatów: Brak kwitnienia

Igły

Trwałość igieł: Zimozielone

Kolor igieł: Szare, niebieskawe, srebrzyste

Kolor igieł Jesienią: Bez zmian

Kształt igieł: Kłujące, Grube, Dł. 1-1,5 cm, Czterokanciaste, Ułożone na gałązkach promieniście

Owoce

Barwa: Brak Owocowania

Pędy

Kolor pędów: Brunatne

System korzeniowyGłęboki, Rozległy, Mięsiste korzenie
Podłoże

Rodzaj gleby: Przeciętna ogrodowa, Próchniczna

Odczyn gleby: Kwaśny (pH 4,0-5,5), Obojętne (pH 5,0-6,0) (w tym lekko kwaśne)

Wilgotność: Podłoże umiarkowanie wilgotne

Stanowisko

Słoneczne

Siła wzrostu

Wolnorosnąca

Formowanie

Delikatne

Strefa klimatyczna

4a od -34.4°C do -31.7°C

Zastosowanie polecane przez Bonsai Park

Ogrody przydomowe, ogrody skalne, ogrody wrzosowiskowe, rabaty, w grupach

Ze względu na powolny wzrost możemy ją sadzić nawet w małych ogrodach, zaspokajając powszechną potrzebę posiadania 'srebrnego' świerka.

Dodatkowe informacje

Warunki uprawy: Dobrze znosi warunki miejskie i okresy suszy, Aby jej igły były intensywnie wybarwione, wymaga słonecznego stanowiska

Cechy Użytkowe: W gęstej koronie gniazdują się ptaki

Pora największej atrakcyjności: Cały sezon

Walory: Ozdobne igły, Ciekawy pokrój, Wolnorosnąca

Występowanie gatunku: Europa, Azja, Ameryka

Pochodzenie odmiany: Holandia, Odmiana otrzymana w szkółkach Kulisa w Boskoop w 1937 roku. Opisana przez Oudena w 1949 roku, jako P. pungens ‘Globosa’. Do handlu wprowadzona w 1955 roku przez szkółki Le Feber & Co. Pod obecną nazwą po raz pierwszy opisana w 1964 roku przez H.G. Hilliera.