Abies nordmanniana

Duże drzewo mogące w warunkach Polski osiągać wysokość do 35 m. Korona, gęsta, regularna, o pokroju stożkowatym, długo zachowujące ugałęzienie aż do ziemi. Młode pędy gładkie, połyskujące. 
Igły 2-4 cm długości i 2-3 mm szerokości, ciemnozielone i bardzo błyszczące, na dolnej stronie z białymi pasami, na szczycie nieco wycięte. Na gałązkach ustawione tak, że są skierowane nieco do przodu i nieco rozchylone tworząc wyraźną literę V. Szyszki dość duże długości 10-20 cm i średnicy do 5 cm, z obfitymi wyciekami żywicy. Tworzą się w wierzchołkowej części korony. Naturalnie występuje na Kaukazie. Dość odporna na mrozy, jednak młode egzemplarze mogą być uszkadzane w surowsze zimy, Starsze praktycznie mrozoodporne (strefa 6b). Wymaga gleb żyznych, przepuszczalnych, o umiarkowanej, ale stałej wilgotności i odczynie lekko kwaśnym. Wrażliwa na suche powietrze, najlepiej rośnie w okolicach dużych zbiorników wodnych lub w klimacie morskim. Dobrze rośnie na stanowiskach zarówno w pełni nasłonecznionych, jak i w częściowym zacienieniu. Powinno się sadzić ją w miejscach osłoniętych od wiatru. Polecana szczególnie do parków, gdzie sadzi się ją, jako soliter lub w luźnych grupach. Ostatnio bardzo często stosowana na tzw. choinki.