Encyklopedia roślin
Picea omorika 'Pendula'
Świerk serbski 'Pendula'
Opis rośliny
Drzewo dorastające do wysokości 10-13 m, o koronie bardzo wąskiej (zwykle około 1,5 m), stosunkowo wolno rosnąca. Początkowo konary wyrastają z pnia poziomo, ale już w drugim roku zaczynają kierować się do dołu, w starszym wieku wszystkie pędy oraz gałęzie z nich wyrastające zwisają, przylegając dość ściśle do pnia. Roślina zwykle rośnie samodzielnie, czasami jednak (być może z racji istnienia w handlu różnych typów tej odmiany) jej przewodnik jest krzywy i drzewo wymaga podpór.
Igły 1-1,5 cm długości i 1-2 mm szerokości, spłaszczone, tępe, czasami nieznacznie kłujące. Na górnej stronie ciemnozielone i błyszczące, na dolnej niebieskawobiałe z dwoma białymi paskami. Ułożone na pędach bardzo gęsto, skierowane nieco do góry odsłaniają dolną stronę igieł. Późno rozpoczyna wegetację.
Szyszki niewielkie, 3-6 cm długości, u nasady zwężone. Przed dojrzeniem fioletowe lub purpurowe po dojrzeniu cynamonowobrązowe, łuski sztywne, zaokrąglone, drobno ząbkowane.
Mało wymagająca co do podłoża, preferuje jednak podłoże przepuszczalne, o umiarkowanej wilgotności i odczynie lekko kwaśnym. Dość odporna na warunki miejskie.
Odmiana polecana do parków, zieleni miejskiej i osiedlowej, a także do ogrodów przydomowych. Sadzi się ją pojedynczo na trawnikach lub też w grupach jednorodnych. Nadaje się do obsadzania dróg i ścieżek w parkach. Może być sadzona w miastach na placach i pasach zieleni. Bardzo ładna i bardzo wąska, kolumnowa odmiana.
Cechy i wymagania
| Grupa roślin |
Iglaste |
| Rodzina |
Pinaceae - sosnowate |
| Charakterystyka Gatunku |
Pokrój: Stożkowy, Przewisający ( płaczący, zwisły) Wysokość: Od 10 m do 13 m Szerokość: Od 1 m do 2 m |
| Kwiaty |
Rodzaj kwiatów: Kwiaty niepozorne, Bez znaczenia dekoracyjnego Barwa kwiatów: Purpurowe, Fioletowe Kształt kwiatów: Szyszki niewielkie, Dł. 3-6 cm, U nasady zwężone Okres kwitnienia: Maj |
| Igły |
Trwałość igieł: Zimozielone Kolor igieł: Ciemnozielone, Błyszczące, Na dolnej niebieskawobiałe z dwoma białymi paskami. Kolor igieł Jesienią: Bez zmian Kształt igieł: Dł. 1-1,5 cm i szer. 1-2 mm, Spłaszczone, Tępe, czasami nieznacznie kłujące. Ułożone na pędach bardzo gęsto, skierowane nieco do góry odsłaniają dolną stronę igieł |
| Owoce |
Rodzaj owoców: Owoce niepozorne Barwa owoców: Cynamonowobrązowe Okres owocowania: Wrzesień, Październik Krztałt owoców: Łuski sztywne, Zaokrąglone, Drobno ząbkowane. Zastosowanie: Brak zastosowania |
| Pędy |
Rodzaj pędów: Niedekoracyjne, Początkowo konary wyrastają z pnia poziomo, ale już w drugim roku zaczynają kierować się do dołu, w starszym wieku wszystkie pędy oraz gałęzie z nich wyrastające zwisają, przylegając dość ściśle do pnia Kolor pędów: Brązowy Kolor pędów zimą: Bez zmian |
| Podłoże |
Rodzaj gleby: Gliniasto-piaszczysta, Przepuszczalna, Żyzna Odczyn gleby: Obojętne (pH 5,0-6,0) (w tym lekko kwaśne) Wilgotność: Podłoże umiarkowanie wilgotne |
| Stanowisko |
Słoneczne |
| Siła wzrostu |
Powolny, Typowy dla gatunku |
| Formowanie |
Nie |
| Strefa klimatyczna |
5a od -28.9°C do -26.1°C |
| Zastosowanie polecane przez Bonsai Park |
Nasadzenia naturalistyczne, Ogrody przydomowe, Zieleń publiczna, Zieleń osiedlowa, Aleje parkowe, Ogrody wrzosowiskowe, Duże ogrody |
| Dodatkowe informacje |
Warunki uprawy: Młode wymaga uprawy przy podporze, Małe wymagania Cechy Użytkowe: Brak szczególnych cech Pora największej atrakcyjności: Cały rok Walory: Ozdobne z liści lub igieł, Ciekawy pokrój Występowanie gatunku: Pochodzenie odmiany: Niemcy, Odmiana opisana przez Schwerina w 1920 roku.
|