Encyklopedia roślin
Quercus robur 'Fastigiata'
Dąb szypułkowy 'Fastigiata'
Opis rośliny
Duże drzewo o wąskiej, kolumnowej sylwetce, porównywalnej z sylwetką topoli włoskiej. Rośnie wolno, ale jest długowieczne i osiąga wysokość do 25 m. Konary i gałęzie skierowane pod ostrym kątem ku górze, lekko pofalowane, czasem, na przykład po zimowych obfitych śniegach niektóre gałęzie „wyskakują” z korony. Średnica korony może się wahać od 2 do 5 m.
Liście w zarysie odwrotnie jajowate, długości 5-20 cm i szerokości 3-8 cm, o nieregularnych, zaokrąglonych klapach, których może być od 3 do 7 par. Blaszka liściowa z wierzchu ciemnozielona, na spodniej stronie jaśniejsza, z niebieskawym odcieniem. Początkowo delikatna, później gruba i sztywna.
Kwiaty rozdzielnopłciowe, bardzo drobne, bez właściwości ozdobnych.
Owoce - żołędzie elipsoidalnego kształtu, w półokrągłych miseczkach, zebrane po 2-3 na długich szypułkach, zielone. Dojrzewają w połowie września.
W uprawie spotyka się drzewa, które bardzo różnią się pomiędzy sobą. Przyczyny tego są dwie: odmianę opisano dawno (uprawiane u nas drzewa pochodzą zapewne od okazu opisanego w Niemczech w 1821 roku), ale podobne znajdowano również w Europie kilka razy. Obie są formami podobnymi do siebie, ale nieco się różnią.
Poza tym z siewu żołędzi tej odmiany otrzymuje się drzewa mniej lub bardziej kolumnowe, to dodatkowo zwiększa różnorodność i budzi kłopoty w określaniu. Wspaniałe drzewo, o różnych zastosowaniach – od monumentalnych soliterów (na efekt trzeba czekać wiele lat!), po grupy i aleje, zawsze jednak w miejscu eksponowanym, na żyznej, dobrze uprawionej glebie.
Najlepiej rośnie na glebach żyznych, głęboko uprawionych, gliniastych lub piaszczysto-gliniastych, o dużej zawartości próchnicy oraz umiarkowanie wilgotnych, o odczynie od lekko kwaśnego po obojętny. Na glebach ubogich, nadmiernie suchych lub też mokrych rośnie słabo, a drzewa są często zdeformowane. Odporna na zanieczyszczenia powietrza. Dobrze rośnie w miastach. Wymaga stanowisk w pełni oświetlonych.
Drzewo do wysadzania w parkach, zieleni osiedlowej oraz w ogrodach przydomowych. Bardzo ładna odmiana, dobrze wygląda posadzona w ogrodzie czy też parku, jako drzewo soliterowe lub w kompozycjach z innymi odmianami pokrojowymi. Może być wysadzana wzdłuż ulic i dróg. Ładne drzewo alejowe. Przydatna na szpalery.
Należy sadzić i przesadzać z bryłą ziemi
Cechy i wymagania
| Grupa roślin |
Liściaste |
| Rodzina |
Fagaceae - bukowate |
| Charakterystyka Gatunku |
Pokrój: Szerokokolumnowy, Walcowaty Wysokość: Od 20 m do 25 m Szerokość: Od 2 m do 5 m |
| Kwiaty |
Rodzaj kwiatów: Kwiaty niepozorne, Bez znaczenia dekoracyjnego Barwa kwiatów: Okres kwitnienia: Maj |
| Liście |
Trwałość liści: Sezonowe Kolor liści: Zielone Kolor liści jesienią: Żółty, Brązowy Kształt liści: Odwrotnie jajowaty, Pierzastowrębny |
| Owoce |
Owoce niepozorne Barwa: Zielony, Brązowy Okres owocowania: Wrzesień Krztałt: Żołędzie elipsoidalne, w półokrągłych miseczkach, zebrane po 2-3 na długich szypułkach Zastosowanie: Brak zastosowania |
| Pędy |
Kolor pędów: Szary |
| Podłoże |
Rodzaj gleby: Gliniasto-piaszczysta, Żyzna Odczyn gleby: Obojętne (pH 5,0-6,0) (w tym lekko kwaśne) Wilgotność: Podłoże umiarkowanie wilgotne |
| Stanowisko |
Zacienione, Półcieniste, Słoneczne |
| Siła wzrostu |
Powolny |
| Formowanie |
Nie |
| Strefa klimatyczna |
5a od -28.9°C do -26.1°C |
| Zastosowanie polecane przez Bonsai Park |
Nasadzenia naturalistyczne, Ogrody przydomowe, Zieleń publiczna, Zieleń osiedlowa, Aleje uliczne, Aleje parkowe, Szpaler, Żywopłot naturalny, Duże ogrody |
| Dodatkowe informacje |
Warunki uprawy: Małe wymagania Cechy Użytkowe: Brak szczególnych cech Pora największej atrakcyjności: Wiosna, Lato, Jesień Walory: Odporność na zanieczyszczenia, Ciekawy pokrój Występowanie gatunku: Pochodzenie odmiany: Niemcy
|