Berberis thunbergii 'Atropurpurea'

Niewysoki krzew dorastający do 0,5-1 m wysokości, o dość regularnym, kulistym pokroju. Gałązki sztywne, krótkie, w starszym wieku łukowato wygięte, z krótkimi (0,5-2 cm długości), sztywnymi, pojedynczymi cierniami. Pędy bruzdkowane, czerwone lub czerwonobrązowe. Liście drobne, łopatkowate, długości 1-3 cm, całobrzegie, klinowate u podstawy i tępe na wierzchołku. Z wierzchu purpurowoczerwone, na spodniej stronie nieco jaśniejsze. Jesienią przebarwiają się na czerwonopomarańczowo. Kwiaty z zewnątrz zaczerwienione, wewnątrz ciemnożółte, średnicy 5-10 mm, zwisające pojedynczo lub zebrane po kilka sztuk w kątach liści na dolnej stronie pędów. Kwitnie w końcu maja i na początku czerwca. Kwiaty charakterystycznie pachnące. Kwiaty miododajne.Owoce eliptyczne, długości do 1 cm, jasnoczerwone, błyszczące, zwisają po 1-5 sztuk na krótkich szypułkach wzdłuż pędów. Dojrzewają we wrześniu i bardzo długo pozostają na krzewie. Owoce czasami zjadane przez ptaki. Mało wymagająca odmiana, najlepiej rośnie na glebach lekkich i przepuszczalnych, ale dostatecznie wilgotnych, o odczynie od słabo kwaśnego po lekko zasadowy. Odporna na suszę. Źle rośnie na glebach ciężkich i bardzo mokrych. Sadzi się ją w miejscach nasłonecznionych. Odporna na warunki miejskie i niewielkie zasolenie. Dekoracyjna przez cały okres wegetacji oraz jesienią, kiedy przebarwiają się jej liście. Odmiana stosunkowo zmienna, gdyż często rozmnażana z nasion stąd konieczność zakupu w dobrych szkółkach, które sprzedają wartościowy materiał.