Berberis thunbergii 'Dart's Red Lady'

Karłowy krzew dorastający do 0,8 m wysokości, o rozłożystym pokroju. Gałązki sztywne, wyprostowane, w dolnej części korony zagęszczone, w szczytowych partiach luźniejsze, bardzo gęste, z krótkimi (0,5-1,5 cm długości), sztywnymi, pojedynczymi cierniami. Pędy bruzdkowane, pomarańczowe.
Liście drobne, łopatkowate, długości 1-2 cm, całobrzegie, klinowate u podstawy i nieznacznie zaostrzone na wierzchołku, purpurowe, lekko błyszczące. W niższych i bardziej ocienionych częściach korony purpurowozielone. Jesienią długo utrzymują się na krzewie, przebarwiają się na czerwono lub czerwonopomarańczowo.
Kwiaty charakterystycznie pachnące, na zewnątrz zaczerwienione, wewnątrz żółte, średnicy 5-10 mm, zwisające pojedynczo lub zebrane po kilka sztuk w kątach liści na dolnej stronie pędów. Kwitnie w końcu maja i na początku czerwca. Kwiaty miododajne.
Owoce eliptyczne, długości do 1 cm, jasnoczerwone, błyszczące, zwisają po 1-5 sztuk na krótkich szypułkach wzdłuż pędów, wąskie. Dojrzewają we wrześniu i długo pozostają na krzewie.
Mało wymagająca odmiana, najlepiej rośnie na glebach lekkich i przepuszczalnych, ale dostatecznie wilgotnych, o odczynie od słabo kwaśnego po lekko zasadowy. Odporna na suszę. Źle rośnie na glebach ciężkich i bardzo mokrych. Powinna być sadzona w miejscach nasłonecznionych, ale dobrze wybarwia się także w niewielkim półcieniu. Dość odporna na warunki miejskie i niewielkie zasolenie.
Polecana do parków, zieleni miejskiej i ogrodów przydomowych. Może być sadzona przy ulicach i w pasach między jezdniami. Nadaje się na żywopłoty i nieformowane szpalery. Stosowana w barwnych kompozycjach z innymi krzewami. Przydatna do obsadzania skarp, a także jako roślina okrywowa. Najlepiej wygląda sadzona w grupach po kilka sztuk.
Bardzo atrakcyjna ze względu na bardzo ciemnopurpurowe liście.