Berberis thunbergii 'Harlequin'

Niewysoki krzew dorastający do 1,2 m wysokości, o dość regularnym, kulistym pokroju. Gałązki sztywne, w starszym wieku łukowato przewisające, z krótkimi (0,5-2 cm długości), sztywnymi, pojedynczymi cierniami. Pędy bruzdkowane, czerwone lub czerwonobrązowe. Liście drobne, łopatkowate, długości 1-3 cm, całobrzegie, klinowate u podstawy i tępe lub słabo zaostrzone na wierzchołku, purpurowe z różowym, białym lub szarym upstrzeniem. Kształt i intensywność upstrzeń nieregularny. Z reguły młode liście na długopędach są bardziej pstre. Jesienią przebarwiają się na czerwonopomarańczowo. Kwiaty z zewnątrz zaczerwienione, wewnątrz ciemnożółte, średnicy 5-10 mm, zwisające pojedynczo lub zebrane po kilka sztuk w kątach liści na dolnej stronie pędów. Kwitnie w końcu maja i na początku czerwca. Kwiaty miododajne. Owoce eliptyczne, długości do 1 cm, jasnoczerwone, błyszczące, zwisają po 1-5 sztuk na krótkich szypułkach wzdłuż pędów. Dojrzewają we wrześniu i bardzo długo pozostają na krzewie. Mało wymagająca odmiana, najlepiej rośnie na glebach lekkich i przepuszczalnych, ale dostatecznie wilgotnych, o odczynie od słabo kwaśnego po lekko zasadowy. Odporna na suszę. Powinna być sadzona w miejscach nasłonecznionych, ale dobrze wybarwia się także w niewielkim półcieniu. Dość odporna na warunki miejskie i niewielkie zasolenie. Atrakcyjna ze względu na zabarwienie liści, jednak pstrość widoczna tylko z niewielkiej odległości.