Encyklopedia roślin
Berberis thunbergii 'Maria'
Berberys Thunberga 'Maria'
Opis rośliny
Niewysoki krzew dorastający do 1,5 m wysokości, o dość regularnym, wyprostowanym pokroju. Gałązki krótkie, sztywne, z niewielkimi (0,5-2 cm długości), sztywnymi, pojedynczymi cierniami. Pędy bruzdkowane, zaczerwienione.
Liście duże, długości 2-4 cm, całobrzegie, klinowate u podstawy i tępe na wierzchołku, złotożółte, z karminowym obrzeżeniem, jesienią przebarwiające się na pomarańczowoczerwono.
Kwiaty z zewnątrz ciemnożółte, średnicy 5-10 mm, zwisające pojedynczo lub zebrane po kilka sztuk w kątach liści na dolnej stronie pędów. Kwitnie w końcu maja i na początku czerwca. Kwiaty charakterystycznie pachnące. Kwiaty miododajne.
Owoce eliptyczne, długości do 1 cm, jasnoczerwone, błyszczące, zwisają po 1-5 sztuk na krótkich szypułkach wzdłuż pędów, bardzo liczne. Dojrzewają we wrześniu i bardzo długo pozostają na krzewie. Owoce czasami zjadane przez ptaki.
Mało wymagająca odmiana, najlepiej rośnie na glebach żyznych przepuszczalnych, ale dostatecznie wilgotnych, o odczynie od słabo kwaśnego po lekko zasadowy. Odporna na suszę. Źle rośnie na glebach ciężkich i bardzo mokrych. Sadzi się ją w miejscach nasłonecznionych. W cieniu liście nie są dobrze wybarwione. Odporna na przypalanie przez promienie słoneczne, warunki miejskie i niewielkie zasolenie. Dekoracyjna przez cały okres wegetacji oraz jesienią, kiedy przebarwiają się jej liście.
Cechy i wymagania
| Grupa roślin |
Liściaste |
| Rodzina |
Berberidaceae - berberysowate |
| Charakterystyka Gatunku |
Pokrój: Walcowaty Wysokość: Od 1 m do 1,5 m Szerokość: Od 0,5 m do 0,8 m |
| Kwiaty |
Rodzaj kwiatów: Ozdobne Barwa kwiatów: Żółte Kształt kwiatów: Śr. 5-10 mm, Zwisające pojedynczo lub zebrane po kilka sztuk w kątach liści na dolnej stronie pędów Okres kwitnienia: Maj, Czerwiec |
| Liście |
Trwałość liści: Sezonowe Kolor liści: Żółte i złociste Kolor liści jesienią: Miedziany, Pomarańczowoczerwony Kształt liści: Łopatkowaty, Dł. 2-4 cm, Całobrzegie, Klinowate u podstawy i tępe na wierzchołku |
| Owoce |
Ozdobne, Bardzo liczne Barwa: Jasnoczerwony, Błyszczące Okres owocowania: Wrzesień Krztałt: Eliptyczne, Dł. do 1 cm, Zwisają po 1-5 sztuk na krótkich szypułkach wzdłuż pędów Zastosowanie: Brak zastosowania |
| Pędy |
Kolor pędów: Żółty, Gałązki krótkie, sztywne, z niewielkimi (0,5-2 cm długości), sztywnymi, pojedynczymi cierniami. Pędy bruzdkowane, zaczerwienione |
| Podłoże |
Rodzaj gleby: Gliniasto-piaszczysta, Przepuszczalna, Żyzna Odczyn gleby: Obojętne (pH 5,0-6,0) (w tym lekko kwaśne), Słabo zasadowe (pH 6,0-7,0) Wilgotność: Podłoże umiarkowanie wilgotne |
| Stanowisko |
Słoneczne |
| Siła wzrostu |
Typowy dla gatunku |
| Formowanie |
Tak |
| Strefa klimatyczna |
5a od -28.9°C do -26.1°C |
| Zastosowanie polecane przez Bonsai Park |
Nasadzenia naturalistyczne, Ogrody przydomowe, Zieleń publiczna, Zieleń osiedlowa, Aleje uliczne, Aleje parkowe, Szpaler, Żywopłot naturalny, Żywopłot formowany, Pojemniki, W grupach, |
| Dodatkowe informacje |
Warunki uprawy: Małe wymagania Cechy Użytkowe: Roślina miododajna, Roślina kolczasta/ciernista/kłująca, Przydatna dla ptaków, Pachnące kwiaty Pora największej atrakcyjności: Wiosna, Jesień Walory: Odporność na zanieczyszczenia, Ozdobne z liści, Ciekawy pokrój, Ładne jesienne zabarwieni Występowanie gatunku: Pochodzenie odmiany: Polska odmiana wyhodowana przez Lucjana Kurowskiego pod koniec XX wieku i nazwana na cześć jego żony. Wprowadzona do uprawy w 2000 roku przez Szkółkę Lucjana i Grzegorza Kurowskich w Końskowoli. |