Forsythia ×intermedia Minigold

Krzew dorastający do wysokości 1,5-1,8 m. Pędy wyprostowane, pokrój jajowaty, nieco spłaszczony, ale nieregularny. 
Liście 7-9 cm długości, lancetowate, ciemnozielone, z jaśniejszymi nerwami, piłkowane na brzegu, ostro zakończone i zaokrąglone u nasady. 
Kwiaty 4-płatkowe, o płatkach zrośniętych, podstawy zwisające, dzwonkowate, o długości 2,5-4 cm, jasnożółte, płatki szerokie, rozłożone. Kwitnie bardzo obficie, na całej długości pędów, w marcu - kwietniu, przed rozwojem liści. Kończy kwitnienie w momencie wypuszczania liści, po około 2 tygodniach kwitnienia. 
Owoców nie zawiązuje. 
Odmiana wprowadzona na rynek przez Pépinieres Minier w 1972 roku. 
Odmiana odporna na mróz (strefa 6a), jednak w surowe zimy mogą przemarzać pąki kwiatowe i wierzchołki pędów. 
Niewymagająca, co do podłoża, jednak najlepiej rośnie na glebach lekkich, żyznych i świeżych, umiarkowanie wilgotnych, o odczynie od lekko kwaśnego do słabo zasadowego. 
Należy zapewnić roślinie stanowisko słoneczne, może rosnąć także w lekkim półcieniu, ale wtedy nieco gorzej kwitnie. Wrażliwa na suszę, odporna na warunki miejskie. 
Polecana do ogrodów przydomowych, parków i zieleni osiedlowej. Można używać jej do obsadzania ulic. Stosowana zarówno jako soliter, jak i w grupach po kilka egzemplarzy. Polecana na formowane żywopłoty. Można sadzić ją w kompozycjach z innymi gatunkami kwitnącymi w innym czasie niż forsycja. 
Dobrze znosi cięcie. Co klika lat wymaga cięcia odmładzającego, które wykonuje się po kwitnieniu rośliny. 
Można pędzić ścięte pędy z wykształconymi pakami, ale wcześniej krzewy muszą przejść kilkudniowy okres mrozów. Można też je ścinać tuż przed rozwojem kwiatów i stosować do bukietów. W wazonie trzymają się stosunkowo długo, często wypuszczają w wodzie korzenie.