Magnolia liliiflora 'Betty'

‘Betty’ to jedna z najbardziej atrakcyjnych odmian magnolii. Wyróżnia się na tle innych odmian nie tylko niskim wzrostem i wolnym rozwojem. Jej największą zaletą są kwiaty – wyjątkowo urocze, o charakterystycznym, różowo-purpurowym kolorze, znacznie ciemniejsze niż w przypadku jej kuzynek. ‘Betty’ kwitnie jeszcze przed wypuszczeniem liści, pierwsze kwiaty otwierają się na przełomie marca i kwietnia. Później pojawiają się skórzaste liście, które także mają wartość dekoracyjną. Jednak magnolia największy urok roztacza właśnie w czasie kwitnienia i to dla tych kilku dni sprowadza się ją do ogrodu. Bardzo dobrze znosi niskie temperatury. Dzięki temu, że jest mniejsza niż inne odmiany, dobrze sprawdza się w niewielkich przydomowych ogrodach. 

Magnolia Betty potrzebuje takiego samego stanowiska, jak inne odmiany. Oznacza to, że sadzi się ją do żyznej, głębokiej i próchniczej gleby. Przed posadzeniem podłoże warto wzbogacić o torf i nawóz mineralny.. Roślina potrzebuje kwaśnego podłoża, inaczej nie będzie się rozwijać. Na zasadowym choruje i marnieje. Magnolia powinna być sadzona w bardzo nasłonecznionym miejscu, jednak zacisznym i osłoniętym od zimowych wiatrów.

 Jej uprawa jest łatwiejsza niż mogłoby się wydawać. Najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym w uprawie magnolii ‘Betty’ jest podlewanie. Odmiana ma dość płytki system korzeniowy, który szybko przesycha w upalne dni. Dlatego także warto wyściółkować roślinę – ściółka będzie przy okazji świetnym zabezpieczeniem przed przemarzaniem. Nie można zapomnieć także o nawożeniu. Roślina, zwłaszcza w czasie kwitnienia, potrzebuje bardzo wielu składników odżywczych. Nawożenie przeprowadza się regularnie przez cały sezon, stosując specjalistyczne środki przeznaczone do magnolii, które nie tylko dostarczają potrzebnych składników, lecz także utrzymują kwaśne pH podłoża. Cięcie magnolii nie jest konieczne. Roślina źle je znosi, a w przypadku odmiany ‘Betty’ nie ma potrzeby zahamowywania wzrostu krzewu. Jednak latem należy pozbywać się wszystkich starych i zniszczonych pędów. Cięcie przeprowadza się wyłącznie w lipcu – na tyle późno, by nie osłabić rośliny i na tyle wcześnie, by zdążyła odrodzić się przed nadejściem zimy.