Prunus lusitanica 'Angustifolia'

Liściasta, zimozielona roślina pochodzenia śródziemnomorskiego. W naturze dorasta do 6 m, w naszych warunkach klimatycznych trochę mniej.
Czerwone ogonki ładnie kontrastuję z zielonymi liśćmi. W przeciwieństwie laurowiśni wschodniej dobrze sobie radzi w pełnym słońcu
i jest bardziej wytrzymała na suszę.
Gęsty ,zwarty krzew o średnim wzroście ,o pędach wznoszących się ku górze. Tępo wzrostu średnie ,po 10 latach dorasta maksymalnie do 3 m wysokości i 1-2 m szerokości. Liście nie opadające, błyszczące, ciemnozielone, przypominające liście laurowe. Zimozielona odmiana laurowiśni najbardziej mrozoodporna z gatunku. Kwiaty liczne, kremowobiałe i pachnące, Po przekwitnieniu kwiatów na pędach pojawiają się ozdobne, błyszczące, początkowo czerwone, później czarne owoce (dla ludzi trujące), które jednak w naszym klimacie zawiązują się niezmiernie rzadko. Preferuje stanowiska półcieniste do cienistych ,także w sąsiedztwie wysokich drzew, ale w miejscu osłoniętym od wiatru. Preferuje gleby próchniczne, średnio kwaśne do alkalicznych. Świetnie znosi cięcie dzięki czemu bardzo często stosowana jest na żywopłoty.

Z racji swojego pochodzenia, laurowiśnia jest rośliną dość wymagającą i stosunkowo delikatną. Źle znosi niskie temperatury, dlatego oczekuje zimowej ochrony. Jednocześnie nie lubi zbyt szczelnego okrycia, dlatego lepiej luźno osłonić ją włókniną niż starannie otulać słomianą matą. W bezśnieżne, surowe zimy jej pędy często ulegają uszkodzeniom (zwykle do granicy śniegu), jednak wiosną dość dobrze udaje się im zregenerować. Laurowiśnia wymaga także ciepłego, osłoniętego i półcienistego, a nawet zacienionego stanowiska oraz bardzo żyznej, próchniczej, lekkiej, ale wilgotnej gleby, o obojętnym lub zasadowym odczynie pH. Dobrze rośnie pod koronami drzew, które dają jej osłonę przed palącymi promieniami słońca, źle znosi natomiast miejsca odkryte i mocno oświetlone.

Roślina ma wiele właściwości pomocnych w ogrodzie np. odstraszanie szkodników. W maju krzewy laurowiśni ozdobione są kremowobiałymi pachnącymi kwiatami, natomiast w sierpniu dojrzewają zebrane w grona czarne błyszczące owoce.