Syringa vulgaris 'Sensation'

Krzewy wysokości 2,5-3 m, rozłożone, słabo rozgałęzione. Liście w zarysie jajowate, długości 6-12 cm, wiosną delikatne i jasnozielone, później sztywne, ciemnozielone i błyszczące. Jesienią opadają zielone lub zielonożółte po pierwszym większym przymrozku. Kwiatostany złożone z 1-2 par wąskopiramidalnych i stosunkowo niewielkich, luźnych wiech długości do 18 cm. Wiechy często przerośnięte młodymi pędami. Pąki purpurowe. Kwiaty pojedyncze, delikatnie pachnące, średnicy do 2,5 cm. Płatki fioletowopurpurowe z białoróżową obwódką, jajowate, zaostrzone w szczytowej części wywinięte do góry. Kwitnienie umiarkowane w połowie maja. Odmiana otrzymana w 1938 roku przez Eveleensa Maarse w szkółkach braci Maarse w Aalsmeer w Holandii. Sport odmiany ‘Hugo de Vries’. Całkowicie odporna na mróz (strefa 5). Odmiana tolerancyjna co do podłoża, ale najlepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych z dużą zawartością próchnicy. Źle rośnie na glebach piaszczystych i bardzo mokrych. Odczyn podłoża od lekko kwaśnego do słabo zasadowego. Wrażliwa na suszę, szczególnie w okresie wyrastania pąków kwiatowych oraz podczas kwitnienia. Wymaga stanowisk słonecznych. 
Przydatna do uprawy w parkach i ogrodach, sadzona pojedynczo lub w grupach z innymi lilakami. Odmiana zwykle szczepiona na lilaku pospolitym z tego względu mogą pojawić się liczne odrosty, które co roku należy usuwać. Aby się tego ustrzec wskazane jest posadzenie roślin głębiej niż rosły w szkółce. Po 2-3 latach odmiana usamodzielni się, a ewentualne pojawiające się odrosty będą szlachetne. Dobrze znosi przycinanie i odmładzanie. Konieczne jest wycinanie przekwitłych kwiatostanów, szczególnie w młodym wieku, aby nie osłabiać rośliny i sprowokować ją do wypuszczenia młodych pędów. Dodatkowo przekwitłe kwiatostany nie są atrakcyjne i raczej szpecą niż zdobią. Wycinania dokonuje się zaraz po kwitnieniu. Co kilka lat należy przeprowadzić cięcie odmładzające. Odmiana dobrze znosi przesadzanie, nawet w starszym wieku. Rozmnażana poprzez kultury in vitro czasami nie powtarza cech odmiany, a powraca do odmiany wyjściowej.