Viburnum farreri 'Nanum'

Niewysoki krzew o wysokości do 1,3 m i średnicy korony 1,5 m. Pokrój zaokrąglony, zwarty. Pędy wyprostowane, sztywne, mocno rozgałęzione. 
Liście eliptyczne, bądź odwrotnie jajowate, u nasady klinowate, na wierzchołku zaostrzone, młode owłosione później nagie. Brzeg ostro piłkowany. Liście bardzo gęsto ułożone. Młode listki brązowo zabarwione. Jesienią liście przebarwiają się na czerwonobrązowo. 
Pączki różowe, kwiaty białe, rurkowate, zebrane w niewielkie, luźne kwiatostany. Kwiaty bardzo aromatyczne. Rozwijają się przed rozwojem liści. Jeśli jest ciepło to już w grudniu, ale zazwyczaj w marcu - kwietniu. Jest jedną z najwcześniej rozwijających się kalin, ale kwitnie niezbyt obficie. 
Owoców u nas raczej nie zawiązuje.   
Najlepiej rośnie na glebie żyznej próchnicznej, umiarkowanie wilgotnej, o odczynie lekko kwaśnym. Wrażliwa na suszę. Najlepiej się czuje w miejscach słabo zacienionych, ale może też być sadzona w miejscach słonecznych.  
Polecana do ogrodów przydomowych. Sadzić należy w grupach z innymi gatunkami lub pojedynczo na rabatach bylinowych. Sprawdza się jako roślina okrywowa. Można też stosować w ogrodach skalnych i na wrzosowiskach.  
Najbardziej dekoracyjna podczas kwitnienia i jesienią, gdy przebarwiają się liście. 
Roślina miododajna. Jest to jeden z pierwszych pożytków dla pszczół.