Encyklopedia roślin

Pinus sylvestris 'Hillside Creeper'

Sosna pospolita 'Hillside Creeper'

Opis rośliny

Karłowa sosna o horyzontalnym, płożącym pokroju. Nie wytwarza pędu przewodniego. Początkowo wzrost silny głównie na szerokość, później rośliny mocno zagęszczają się i nieco wypiętrzają. Po 10 latach dorastają do 0,3 m wys. i 1,5-2 m średnicy. Roczne przyrosty 15-30 cm. Długość i ułożenie igieł jak u zwykłej sosny pospolitej, natomiast barwa zróżnicowana. Igły latem niebieskozielone, zimą przebarwiają się na jasny, żółtawozielony kolor. Obficie zawiązuje szyszki, które stanowią dodatkową ozdobę. Odmiana odporna, preferuje suche lub umiarkowanie wilgotne gleby i stanowiska słoneczne. Poprzez podwiązywanie do podpory można otrzymać formę zwisającą. Odmiana polecana do ogrodów skalnych jako alternatywa dla płożących jałowców.

Cechy i wymagania

Grupa roślin	Iglaste
Rodzina	Pinaceae - sosnowate
Charakterystyka Gatunku	Pokrój:Płożący Wysokość: Od 1 m do 1.9m Szerokość: Od 2 m do 3 m
Kwiaty	Rodzaj kwiatów: Bez znaczenia dekoracyjnego Barwa kwiatów: Jasno-brązowe Kształt kwiatów: Nitkowate Okres kwitnienia: Kwiecień
Igły	Trwałość igieł:Zimozielone Kolor igieł: Zielony Kolor igieł Jesienią: Zielony Kształt igieł: Średnio długie
Owoce	Owoce;niepozorne Barwa:Niepozorna Okres owocowania:W drugim roku Krztałt:niepozorne
Pędy	Kolor pędów:Niedekoracyjne
Podłoże	Rodzaj gleby:Piaszczysta, Gliniasto-piaszczysta, Przeciętna ogrodowa Odczyn gleby:Roślina tolerancyjna Wilgotność:Podłoże suche, Podłoże umiarkowanie wilgotne
Stanowisko	Słoneczne
Siła wzrostu	Powolny
Formowanie	Nie
Strefa klimatyczna	4a od -34.4°C do -31.7°C
Zastosowanie polecane przez Bonsai Park	Nasadzenia naturalistyczne, Ogrody przydomowe, Zieleń publiczna, Ogrody wrzosowiskowe, Rabaty, W grupach, Soliter (pojedynczo)
Dodatkowe informacje	Warunki uprawy:Małe wymagania Cechy Użytkowe:brak Pora największej atrakcyjności:Cały rok Walory:Ozdobne z igieł, Ciekawy pokrój Występowanie gatunku:Wielka Brytania Pochodzenie odmiany:Wielka Brytania, Odmiana znana już od 1856 roku, opisana na naturalnych stanowiskach przez Carrière’a.