Betula pendula 'Youngii'

Drzewko o bardzo ładnej parasolowatej, szerokiej koronie, wszystkie pędy zwisające, nie wytwarza przewodnika. Na wysokość rośnie bardzo wolno, znacznie szybciej rozrasta się na boki. Kora na młodych pędach brązowowiśniowa, na starszych jasnoszara lub biała i gładka, delikatnie łuszcząca się wokół pędów.  

Liście nagie, romboidalne, długości 3-8 cm, z zaostrzonym wierzchołkiem i klinowatą nasadą, nierównomiernie podwójnie piłkowane, ciemnozielone, błyszczące, jesienią przebarwiają się na żółto. 

Kwiaty rozdzielnopłciowe, bez okwiatu, zebrane w charakterystyczne kwiatostany (bazie). Męskie powstają na końcach jednorocznych pędów już jesienią i zimują rozwijając się wczesną wiosną tuż przed rozwojem liści, natomiast żeńskie rozwijają się wraz z rozwojem liści. Kotki męskie w czasie kwitnienia długości 5-8 cm. Żeńskie słabo widoczne, bez wartości dekoracyjnych. 

Bardzo tolerancyjna względem podłoża. Rośnie dobrze niemal w każdej glebie z wyjątkiem podmokłych i bagiennych. Wytrzymała na suszę i zanieczyszczenie powietrza. Wymaga stanowisk słonecznych.  
Ze względu na zwisające pędy nie poleca się podsadzać jej innymi krzewami, a nawet bylinami. Odpowiednio podpierając i przycinając pędy po kilku latach można z tej odmiany utworzyć piękną ogrodową altanę. 
Niestety posiada dużą zdolność wysuszania ziemi w miejscu swojego wzrostu, dlatego też jeśli rośnie na trawniku to trawnik musimy w jej najbliższym otoczeniu podlewać. 
Odmiana ta nie lubi przesadzania, a jeśli jest to konieczne to poleca się wykonać je wczesną wiosną wraz z bryłą korzeniową.  
Jeżeli nie jest formowana to właściwie odmiana ta nie wymaga cięcia. Tylko w przypadku, gdy rośnie na trawniku należy przycinać jej gałęzie około 20 cm nad ziemią, aby nie płożyły się. 
Przez pierwsze kilka lat uprawia się ją przy paliku. Wysokość drzewa w znacznym stopniu zależy od wysokości podkładki, na której została zaszczepiona.