Encyklopedia roślin

Larix decidua 'Kórnik'

Modrzew europejski 'Kórnik'

Opis rośliny

Wolno rosnący i karłowy krzew o pokroju kulistym. Korona gęsta, zwarta osiąga średnicę 3 m i wysokość 2 m. Roczne przyrosty krótkie. Czasami może przybierać formę stożkowatą. Igły na długopędach ułożone spiralnie, na krótkopędach zebrane po kilkadziesiąt w pęczkach. Igły zielone, miękkie i niekłujące, długości 2-3 cm, jesienią przebarwiają się na żółto i opadają. Odmiana nie kwitnie i nie wytwarza szyszek. Wymaga żyznych i głębokich gleb, najlepiej czuje się w podłożu gliniasto-piaszczystym, stosunkowo wilgotnym, o odczynie kwaśnym. Nie lubi gleb podmokłych oraz suchych i przepuszczalnych. Wymaga stanowisk słonecznych oraz dużej wilgotności powietrza, ale bardzo dobrze się przystosowuje do różnych warunków. Sprzedawana w formie piennej, dlatego konieczna jest uprawa przy podporach.

Cechy i wymagania

Grupa roślin	Iglaste
Rodzina	Pinaceae - sosnowate
Charakterystyka Gatunku	Pokrój: Kulisty Wysokość: Do 2 m Szerokość: Do 3 m
Kwiaty	Brak kwitnienia
Igły	Trwałość igieł: Sezonowe Kolor igieł: Zielone Kolor igieł Jesienią: Żółte Kształt igieł:
Owoce	Brak owocowania
Pędy	Kolor pędów: Brązowy
Podłoże	Rodzaj gleby: Gliniasto-piaszczysta, Żyzna Odczyn gleby: Kwaśny (pH 4,0-5,5), Obojętne (pH 5,0-6,0) (w tym lekko kwaśne) Wilgotność: Podłoże umiarkowanie wilgotne
Stanowisko	Słoneczne
Siła wzrostu	Powolny
Formowanie
Strefa klimatyczna	4a od -34.4°C do -31.7°C
Zastosowanie polecane przez Bonsai Park	Nasadzenia naturalistyczne, Ogrody przydomowe, Zieleń publiczna, Zieleń osiedlowa, Aleje parkowe, Ogrody skalne, Ogrody wrzosowiskowe, Rabaty, Soliter (pojedynczo), Nasadzenia kompozycyjne
Dodatkowe informacje	Warunki uprawy: Wymaga uprawy przy podporze Cechy Użytkowe: Pora największej atrakcyjności: Wiosna, Jesień Walory: Ozdobne z igieł, Ciekawy pokrój, Ładne jesienne zabarwienie Występowanie gatunku: Pochodzenie odmiany: Polska, Czarcia miotła znaleziona w latach 60. XX wieku w Arboretum Kórnickim, rozmnożona i sprzedawana w Szkółkach Kórnickich już od 1967 roku jako Larix decidua ‘Globosa’. Opisana i nazwana przez Tomasza Bojarczuka w 1980 roku.