Sorbaria sorbifolia 'Sem' PBR

Krzew wysokości do 1-1,5 m, zwarty wytwarzający odrosty, ale nie tak intensywnie jak gatunek. Pędy sztywne, wyprostowane, jasnobrązowe. Liście pierzaste, złożone z 9-19 siedzących listków o długości 20-25 cm. Listki lancetowate, czasami jajowatolancetowate, podwójnie piłkowane, długości do 8 i szerokości 1,5 cm. Wiosną rozwijają się bardzo wcześnie. Blaszka liściowa u liści rozwijających się różowopomarańczowa, u starszych żółta, a później w czasie kwitnienia żółtozielona. Zwężona i zaostrzona na wierzchołku, zaokrąglona u nasady. Szczytowy listek dwa razy większy od pozostałych często trójklapowy. Liście jesienią przebarwiają się na żółto. Kwiaty białe, drobne, o średnicy 5-8 mm, z długimi i licznymi pręcikami nadającymi wygląd zwiewności i puszystości. Kwiaty zebrane w duże, rozgałęzione, stożkowate wiechy długości do 30 cm umieszczone na szczytach pędów. Kwitnie obficie od początku lipca aż do końca sierpnia. Kwiaty miododajne. Bardzo wytrzymała na mrozy (strefa 3). Najlepiej rośnie na świeżych, żyznych glebach o odczynie od lekko kwaśnego po słabo zasadowy. Radzi sobie także i na nieco gorszych glebach. Dobrze rośnie zarówno na stanowisku słonecznym, jak i w półcieniu. Wrażliwa na suszę, odporna na zanieczyszczenie powietrza. Niestety nie pielęgnowana dziczeje i może stać się uciążliwa zarastając dzięki odrostom sąsiednie tereny. Zdarza się to jednak dużo rzadziej niż u typowego gatunku. Bardzo dobrze znosi przycinanie. Wykopywanie i uszkodzenie korzeni bardzo stymuluje wypuszczanie nowych pędów.