Fagus sylvatica 'Purpurea Pendula'

Niewielkie drzewo, bardzo powoli rosnące, o gęstej koronie zbudowanej ze zwisających łukowato gałęzi. Odmiana sama nie rośnie w górę, dlatego albo jest szczepiona na wysokich podkładkach, bądź też jeden z jej pędów podwiązywany jest do podpory.  
Liście duże, długości 10-12 cm i sztywne, eliptyczne lub jajowate, jakby skórzaste, lekko błyszczące, ciemnoczerwone, z czasem purpurowobrązowe. Jesienią przebarwiają się na żółto. Niekiedy dochodzi do rewersyjnej utraty jednej z cech, wtedy w górę „wystrzela” pęd, którego liście są czerwone lub też w koronie pojawiają się liście zielone. 
Kwiaty drobne, bez znaczenia ozdobnego, rozwijają się w końcu kwietnia lub na początku maja. Kwitną tylko bardzo stare egzemplarze. 
Owoce bez znaczenia dekoracyjnego, złożone z czterech zdrewniałych purpurowych okryw, pokrytych drobnymi, zwykle szydlastymi wyrostkami, dojrzewają w połowie września. 
Odporna na mróz (strefa 5a), ale niekiedy późne wiosenne przymrozki mogą uszkadzać liście i młode pędy. 
Wymaga podłoża żyznego, przepuszczalnego, z niskim poziomem wody gruntowej, o odczynie od lekko kwaśnego po zasadowy. Lubi wilgotne powietrze, odporna na zanieczyszczenie powietrza i warunki miejskie. Dla ładnego wybarwienia liści konieczna jest uprawa w miejscach nasłonecznionych. 
Do stosowania w ogrodach przydomowych i zieleni osiedlowej. Sadzi się ją pojedynczo na trawnikach, rabatach lub wrzosowiskach.  
Drzewo bardzo atrakcyjne, zarówno ze względu na pokrój, jak i zabarwienie liści. W młodym wieku konieczna jest uprawa przy podporach.