Prunus pendula

Drzewo w naturze dorasta do wysokości nawet 15 m, u nas znacznie mniejsze, literatura podaje wysokość 8 m, ale taką wartość drzewo osiąga po bardzo wielu latach. Uprawiana w ogrodach zawsze jest szczepiona i wtedy wysokość drzewa zależy od wysokości podkładki (zwykle nie więcej niż 1-1,5 m ponad nią). Pędy zwieszają się, a drzewo tworzy parasolowatą koronę o średnicy nawet do 5-6 m. 
Liście zielone, błyszczące, eliptyczne, o długości do 8-10 i szerokości 3-5 cm, podwójnie piłkowane. Jesienią przebarwiają się na żółto lub pomarańczowo. 
Kwiaty małe, średnicy do 1,5 cm, jasnoróżowe lub białe, pojedyncze. Kwitnienie mniej obfite niż u innych wiśni, rozpoczyna się w połowie kwietnia.  
Owoce drobne, pojawiają się bardzo rzadko i nielicznie. 
Znaleziona na naturalnych stanowiskach w Japonii, do Europy (Holandia) sprowadzona w 1862 roku. 
Odmiana mrozoodporna (strefa 6a), ale w surowe zimy może przemarzać. 
Najlepiej rośnie w podłożu próchnicznym, żyznym i wilgotnym, toleruje jednak podłoże suche i piaszczyste, choć wtedy rośnie nieco wolniej. Odczyn gleby od słabo kwaśnej do zasadowej. Nadaje się na stanowiska słoneczne i półcieniste. 
Polecana do nasadzeń w parkach, ogrodach i zieleni osiedlowej. Pięknie prezentuje się posadzona samotnie na dużym trawniku. Ładnie wygląda nad wodą. Może być wykorzystywana do obsadzania ciągów pieszych w parkach ze względu na płaczący pokrój .  
Konieczne jest prowadzenie przy podporach przez pierwsze kilka lat. Konieczne także usuwanie odrastających z podkładki pędów. 
W miarę odporna na choroby. Najlepiej kupować drzewa szczepione na wysokich podkładkach, gdyż gałęzie, które osiągną ziemię płożą się po niej, co nie przysparza urody. Można je delikatnie przycinać.